Marjon Bohré - Blogbeeld Klaar met Geluk

Klaar met geluk

In 2013 schreef ik mijn boek: De Menselijke Organisatie: bouwstenen voor vertrouwen, verbinding en geluk. Geluk op het werk was toen nog een beetje ‘woo-woo‘. Zweverig en voor mensen die niet beseffen dat je op je werk gewoon resultaten moet behalen en geld moet verdienen.

Ik was het daar niet mee eens. Want, zei ik: gelukkige mensen presteren beter, verzuimen minder en als je het leuk hebt met elkaar dan kom je tot zoveel meer en betere resultaten. Dat vind ik nog steeds.

Toch ben ik een beetje klaar met geluk.

En dat zit zo. In de afgelopen jaren kwam er heel veel onderzoek beschikbaar naar de waarde van geluk. Werd er steeds meer duidelijk over de factoren die belangrijk zijn voor geluk. Er kwamen een heleboel geluksprofessors bij. Er werden symposia gehouden, boeken geschreven, leergangen opgezet. De Chief Happiness Officer is geen gekke functie uit een Alice in Wonderland, maar een bekende titel geworden. HR afdelingen werken aan employee experiences om te zorgen dat medewerkers een beleving ervaren als ze op hun werk zijn. En jaarlijkse feedbackgesprekken worden ingeruild voor wekelijkse happiness surveys.

Allemaal met als doel om iedereen gelukkig te maken. Begrijp me goed, daar ben ik op zich niet tegen. Iedereen mag van mij gelukkig zijn. Graag zelfs. Ik geloof het alleen niet.

Marjon Bohré Klaar met Geluk foto credit sharon mccutcheon unsplash

 

Ik geloof niet dat iedereen gelukkig kan zijn.

Om de simpele reden dat niemand altijd gelukkig is. Zo is het leven niet. Het leven is pieken en dalen, geluk en verdriet, succes en falen. En als niemand altijd gelukkig is, is nooit iedereen gelukkig.

Ik geloof al helemaal niet dat je iemand anders gelukkig kunt maken. Natuurlijk, je kunt iets goeds voor een ander doen. Daar ben ik voor! Je kunt iemand helpen, je met iemand verbinden, de ander vragen wat hij of zij nodig heeft en als dat in je macht ligt, dat geven. Maar het geluk van de ander heb je niet in de hand. Gelukkig maar. Wat een verantwoordelijkheid zou dat zijn! Het is al moeilijk genoeg om zelf gelukkig te zijn. De ander erbij is écht te veel.

Ik geloof niet dat het bij al die activiteiten écht gaat om geluk.

Ik zie de business case die er onder ligt.

De betere resultaten, het lagere verzuim, de bevlogenheid die weer leidt tot hogere omzet en winst. Ik deed en doe daar aan mee. Mijn bedrijfskundige achtergrond gaat AAN als ik dat om me heen hoor. Maar als het ons écht zou gaan om geluk, waarom dan niet meer aandacht voor verwarde personen? Voor kinderen die in de jeugdzorg tussen wal en schip raken? Voor onderwijs en kinderopvang? Voor eenzaamheid in de straat? Wat ik vermoed is dat we bewust of onbewust sturen op de cijfers. Dat de economische waarde bepaalt welke functies we hebben in onze bedrijven. En dat we dus nu gaan meten wat geluk is, hoe groot het geluk is en wat dat oplevert. In harde euri’s.

Ik geloof niet in het belang van het geluksresultaat. The pursuit of happiness, zo staat het zo in de Amerikaanse grondwet. Het is het streven naar geluk waar we recht op hebben. Niet het eindresultaat. Het is de ruimte ervaren om keuzes te maken die bij je passen, maar niet de garantie dat die keuzes goed uitpakken.

Ik heb soms het gevoel dat we de verkeerde afslag hebben genomen. Dat we niet even de tijd hebben gepakt om te doorvoelen wat we nu precies belangrijk vinden. Met de beste bedoelingen om het hamsterrad van steeds meer productiviteitstijging te veranderen, zijn we ondertussen op dezelfde manier door gegaan, maar nu met het label geluk er op.

Ik heb er zelf aan mee gedaan.

Geschreven over geluk op het werk. Er over gestudeerd, en gelezen. Er zelf lezingen over gehouden. Daar kom ik een beetje van terug. Ik sta nog steeds achter de drie elementen van geluk op het werk die ik in 2013 beschreef in mijn boek:

1. Doe taken die je leuk vindt, die je goed afgaan, waar je plezier in hebt;

2. Werk aan iets waar je zingeving aan ontleent, draag bij aan iets dat groter is dan jijzelf

3. Zorg voor continue feedback in een veilige setting, over en weer met de mensen met wie je werkt, zodat je durft te groeien en te ontwikkelen en de angst om te falen je keuzes niet bepaalt

En als je dan geluk hebt, dan voel je je een beetje gelukkiger dan daarvoor.

Er is geen garantie.

Want zo is het leven.

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Gerelateerde blogs