Marjon Bohré - Blogbeeld meer of minder kwetsbaarheid

Meer of minder kwetsbaarheid?

Nog een paar weken en dan is dit jaar voorbij. En daarmee komt ook een eind aan dit decennium.

Tien jaar voorbij.

De afgelopen tien jaar kwam er veel meer aandacht voor kwetsbaarheid. Dat begon met de TEDtalk van Brené Brown, in 2010: The Power of Vulnerability. Binnen korte tijd was het één van de meest bekeken TEDtalks ooit. Blijkbaar had ze een snaar geraakt.

Veel mensen lieten mij weten: ‘het lijkt wel alsof ze het over mij heeft’. Brené verstaat de kunst om ons taal te geven om lastige begrippen, zoals kwetsbaarheid, bespreekbaar te maken. Daarmee deed ze veel missiewerk.

Brené Brown was een pionier.

Want tien jaar geleden werd er nog maar weinig over kwetsbaarheid gesproken. En al helemaal niet op het werk. Hoe staat het er nú mee? Is al die aandacht nog wel nodig? Zijn we misschien een beetje doorgeschoten ondertussen?

Is aandacht voor kwetsbaarheid nog nodig?

Als je de media volgt, dan heb je die signalen misschien ook wel opgepikt. Zo schreef Rosanne Hertzberger in NRC een column met als titel: ‘Zó trots je kwetsbaarheid etaleren’, waarin ze vraagtekens zette bij de noodzaak om alles maar open te gooien en met iedereen te delen. ‘Kwetsbaar zijn is hip. Wie niet kwetsbaar is, is nep’. Iedereen laat maar zien waar zijn zwakte, angst en kwetsbaarheid zit. En dat leidt tot een intimiderende, ‘potloodventerachtige ervaring’, zegt Herzberger. Bij De Wereld Draait Door pleitte Tessa Roseboom ervoor om het woord kwetsbaarheid niet meer te gebruiken. Een onduidelijk woord, zegt zij, wat een heel verkeerd beeld geeft.

Het zijn twee voorbeelden van de afgelopen tijd. En misschien heb je nog wel meer voorbeelden gezien of gehoord. Of heb je zelf soms ook dat gevoel dat we een beetje aan het doorschieten zijn…

Zijn we aan het doorschieten?

Acht jaar ben ik nu zelf met dit onderwerp bezig. En ik heb gezien hoe er meer ruimte kwam voor kwetsbaarheid. Wat mij betreft is dat een goede zaak. Maar wat onvermijdelijk ook gebeurde, is de commercialisering.

Het trucje.

Mensen die hun kwetsbaarheid inzetten als middel om iets anders te bereiken. Als manipulatie, om snel acceptatie of bewondering te bereiken. Wat ook volgde was de stereotypering. Anderen labelen als kwetsbare groepen. Als kwetsbaren, die door ons (de ‘sterken’) geholpen moeten worden. Dat geeft ons een goed gevoel. En bovendien, rationeel weten we wel dat we allemaal wel eens kwetsbaar zouden kunnen zijn, hoewel we dat niet écht zo voelen. De goede ontwikkeling heeft ook een schaduwkant gekregen.

Het begrip kwetsbaarheid kent vele mythes.

En we zien die mythes nog elke dag om ons heen. Soms lijkt het wel of ze sterker zijn geworden en we weinig hebben geleerd over wat kwetsbaarheid écht is. Nee, kwetsbaarheid is niet hetzelfde als alles met iedereen delen. Je kwetsbaarheid laten zien, je hart een beetje open zetten, dat vraagt intimiteit, een relatie waarin vertrouwen wordt opgebouwd.

Vulnerability without boundaries is not vulnerability – Brené Brown

Nee, kwetsbaarheid is geen zwakte. Het is niet ‘de sterken’ en de ‘kwetsbaren’, dat is een valse tegenstelling. De mensen die durven zich kwetsbaar op te stellen, dat zijn de moedigen onder ons.

Nee, kwetsbaarheid is niet vanzelf krachtig. In het moment dat je je kwetsbaar voelt, in dat exacte moment voel je je meestal niet zo krachtig. Het is de vertaling geweest van ‘the power of vulnerability’. Maar een juistere vertaling zou misschien zijn: het vermógen van kwetsbaarheid.

In een gepaste setting, in de persoonlijke omgang met andere mensen heeft kwetsbaarheid het vermogen om verbinding te ervaren. Dat is geen zekerheid. Er is geen garantie. Maar de kans bestaat dat het gebeurt. Dat we elkaar herkennen in ons wederzijdse mens-zijn. Dát is mogelijk als we iets van ons hart laten zien. En daar hebben we nog láng niet genoeg van in onze wereld.

Wat mij betreft zijn we er nog láng niet met kwetsbaarheid.

Tijd nemen voor échtheid.

Ja, laten we afscheid nemen van kwetsbaarheid als trucje, als marketingmiddel, als label. Graag! En laten we dan tijd nemen voor een béter begrip van wat kwetsbaarheid betekent. Voor leren wat het betekent om verbinding te maken met anderen. Voor échtheid, voor kwetsbaarheid die gedragen kan worden door de relatie die je hebt met de ander.

Daar hebben we nog veel in te groeien en te ontwikkelen. En ik wens ons toe dat het dáár in het komende decennium over gaat.

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Gerelateerde blogs

Wij gebruiken cookies om u de beste online ervaring te bieden. Door akkoord te gaan, accepteert u het gebruik van cookies in overeenstemming met ons cookiebeleid.

Privacy Settings saved!
Cookie-instellingen

Op deze website worden verschillende cookies gebruikt. We maken onderscheid tussen functionele, analytische en marketing-cookies. Je kunt zelf kiezen welke cookies wel en niet geplaatst mogen worden.


We meten bezoekers op onze website via Google Analytics, om onze website te verbeteren Het bijhouden van bezoekgedrag is geanonimiseerd en dus niet terug te leiden naar jouw persoon.
  • _ga
  • _gid
  • _gat

Liever niet
Accepteren